تبلیغات تبلیغات
زمانی كه فهمیدیم هر علمی، مردان و اهل ویژهاش را داراست، پس نصیحت بعدی من به جوانان مسلمان این است كه ثانیاً: علوم دینی و شریعت را از علمای متعمد و مطمئنّی دریافت كنند كه «علم» و «تقوا» و «اعتدال»، در آنها با هم جمع شده و هیچگونه فاصلهای بینشان وجود نداشته باشد.
مترجم: عادل حیدری نمیدانم چگونه با تو سخن بگویم ویا برایت نامه ای بنگارم .روزهایی را که در گذشته با تو سپری کردم تو سخنگو بوده ای ومن شنونده ای بیش نبوده ام و این تو بودی که فرامینت را به من القاء می کردی و من چاره ای جز امتثال اوامرت نداشتم . بدان که امروز میخواهم وظیفه ها را مبادله کنیم ،امروز تو زبانی نخواهی بود که سخن می گوید وامر ونهی می کند و به مدح وذم وغیبت ونمامی خود را مشغول می کند نامه ای به زبانم
رفتار انسان و اخلاق او اسلام گفته كه ارزش هر انسان به میزان بهرهایاست كه از ارزشهای والا دارد. میان ارزشهای والا و كردار فاصلهای نیست، ولی غربیان پس از آنكه مباحث را در علوم از هم تفكیك كردند ورشتههای تخصصی بوجود آوردند، رفتار انسان و اخلاق او را نیز از هم جدا مطالعه كردند. برخی از دانشمندان،متخصص در علم اخلاق شدند و درباره این مطلب «با صرفنظر از خود انسان» تحقیق كردند، و برخی دیگر تنها رویخود انسان مطالعه كردند و با اخلاقش كاری نداشتند.
زبان آوایی که با آن می توان ارتباط برقرار کرد نیازهای انسان به همدیگر در آغازین روزهای شروع زندگی بر روی این کره خاکی آنها را به هم زیستی و زندگی اجتماعی وادار کرد.
راه تحقق عدالت اجتماعی اسلام در تحقق عدالت اجتماعی با دو اصل بزرگ: 1. وحدت همه جانبه متناسب و متعادل؛ 2. تکامل و تضامن عمومی بین افراد و اجتماعات، پیش می رود. البته عناصر اساسی فطرت انسانی را نیز در ظاهر داشته و طاقت ئ نیروی بشری را از نظر دور ننموده است. قرآن کریم در باره انسان می فرماید: « و انه لحب الخیر لشدید به یقین انسان سخت مال دوست است. عادیات آیه 8 » و در باره دوستی مال برای خود وابستگان خود و بخل فطری و طبیعی انسان می فرماید:« و احضرت الانفس الشح بخل به حضور نفسهای مردم خوانده شده است. نساء آیه28 »
لا اله الا الله برنامه زندگی است مختص بودن عبودّیت به خدا، بخشی از نخستین رکن عقیده اسلامی است که در شهادت دادن به (( لا اله الاّ الله )) تجسم پیدا کرده است و اخذ رهنمود از پیامبر ( ص ) نیز در مورد کیفیت این عبودیت، بخش دوم آن را تشکیل می دهد که در اقرار به (( محمّد رسول الله )) متبلور است. تنها در قلب مؤمن مسلمان هر دو این رکن می تواند تجسم پیدا کند. چون سایر اصول ایمان و ارکان اسلام همه به مقتضای همین قاعده و زیر بن شکل می گیرند. از این رو ایمان به (( ملائکه )) و (( کتابهای الهی )) و (( پیامبران )) و (( روزآخرت )) و ((قدر خیر و شر )) و همچنین (( نماز و زکات و روزه و حج )) و حتی (( حدود و تعزیرات و حلال و حرام و معاملات و تشریعات )) و (( رهنمودهای اسلامی )) همگی بر روری شالوده عبودیت محض خداوند پی ریزی می شوند. چنان که تنها مرجع معتبر در تمام موارد هم دستوراتی است که پیامبر خدا ( ص ) از جانب خداوند به ما ابلاغ نموده اند و اصولاً جامعه اسلامی جامعه ای است که این قواعد و مقتضیات آن بدون هیچ کم و کاستی در آن متبلور گردد. چون در غیر این صورت، جامعه ای اسلامی به شمار نخواهد آمد. نبابراین، گواهی دادن ((لا اله الاّ الله )) و (( محمّد رسول الله ))، شالوده یک برنامه کامل است که تما ابعاد زندگی امت مسلمان بر روی آن ساخته و پرداخته می شود. لذا تا وقتی این شالوده استوار نگردد، چنین حیاتی شکل نمی گیرد و چنانکه و چنانچه بر روی شالوده ای دیگر و یا براساس چند شالوده بیگانه ساخته بشود، اصولاً یکزندگی اسلامی نخواهد بود:
وصف اخلاق و رفتار حضرت رسول اکرم (ص) از زبان حضرت علی ( رض ) سیدنا (( علی ابن ابی طالب )) ( رض ) که از آگاه ترین مردم نسبت به اوصاف رسول الله ( ص ) بود و بیش از هر کس با او معاشرت داشت و نیز در وصفش تواناتر از دیگران بود، در وصف رسول گرامی ( ص ) چنین می فرماید : « آن حضرت ( ص) از بدگویی وبی عفتی خیلی به دور بود، در بازار و مجامع و اماکن عمومی صدایبش را بلند نمی کرد؛ بدی را با بدی پاسخ نمی داد، بلکه عفو وگذشت می نمود؛ با دست مبارکش احدی را مورد ضرب وشتم قرار نداد، مگر در میدان جهاد در راه خدا. هیچ خدمتگزار ویا زنی را ضرب و شتم نکرد؛ من ندیدم که آن حضرت « ظلمی روا بدارد و یا از کسی انتقام بگیرد. البته هر گاه حدود الهی پایمال می شد آن حضرت « از هر کس دیگری بیشتر خشم می گرفت. وقتی در گزینش بین دو چیز اختیار داده می شد، آسان ترین آنها را اختیار می کرد؛ هر گاه وار منزلش می شد، سلوکش همانند عموم مردم بود؛ لباسهایش را تمیز می کرد؛ گوسفندش را می دوشید و کارش را با دست خود انجام می داد؛ زبان مبارکش را جز به حق نمی گشود. مردم را با خود مأنوس می کرد و متنفرنمی ساخت؛ بزرگ هر گروهی را گرامی می داشت و او را برای آنان سرپرست قرار می داد؛ در برخورد با مردم، جانب احتیاط را رعایت می فرمود، بدون اینکه آنان را از خوشرویی و اخلاق زیبایش محروم کند.
در مکه این همه وسواس داشتی برای اینکه در موقع طواف، نوک شانه چپت با خانه کعبه دقیفاً محاذی باشد، اگر یک میلیمتر انحراف پیدا کند باطل می شود، حتی بسیاری از مردها شانه زنشان می گیرند و به طرف خانه راست نگه می دارند که منحرف نشود و گویی حج یک عمل الکتونیکی و ماشینی پیچیده ای است که همه هوش وحواس باید متوجه مسائل تکنیکی و فنی کار باشد و اگر یک کمی در فرم کار غفلت شود منفجر می شود! در صورتی که باز می شنوم که خودتان می گویید پیغمبر سوار بر شتر وارد مسجد الحرام شد و سواره طواف کرد! همیشه و همه جا تمام هوش وحواست سر همین فرمالیته های تکنولوژیک بود، هزارتا سؤالکردی که: (( چه جور؟)) یکبار نپرسدی (( چرا؟ ))
آخرین پست ها
