تبلیغات
بنکه ی بیر - هنرمند سعدالله نصیری و اثر جدید او «دیوان»
 
بنکه ی بیر

هنرمند سعدالله نصیری و اثر جدید او «دیوان»

اشاره: سعدالله نصیری سال 1355 روستای هانیس سنندج است. از دوران کودکی به صورت حسی تحت تأثیر صدای خوش پدرش موسیقی را با ساز دف شروع کرد. به صورت علمی موسیقی را از سن 12 سالگی با ساز دیوان شروع کرده و در حال حاضر از نوازندگان حرفه‌ای این ساز در سطح کشور به شمار می‌آید. لحن دلنواز او و اشعار پرمعنا همراه با صدای زیبای دیوانش باعث جذب مخاطبان زیادی به آهنگهایش شده است. کسب جوایز متعدد به خاطر ساخت موسیقی متن برای ساخت موسیقی نمایش«دختر آفتاب» در سال 1370 در جشنواره‌ی منطقه‌ای شیراز و نمایش «مهیاره» به کارگردانی صابر دلبینا در جشنواره گلریزان جوانان ایران، ساخت موسیقی بیش از 40 نمایش تا سال 1380، ساخت موسیقی آوازی فیلم «چریکه‌ی هورام» به کارگردانی فرهاد مهران‌فر، ساخت موسیقی متن فیلم «چریکه‌ی زنبیل فروش» به کارگردانی دکتر قطب‌الدین صادقی، دریافت جایزه‌ی ویژه در سه رشته‌ی آواز، دیوان و دف در اولین و دومین فستیوال موسیقی کردی و همچنین برگزاری کنسرتهای بزرگ داخلی و خارجی تنها گوشه‌ای از فعالتها و موفقیقتهایی است که سعدالله نصیری در عرصه‌ی موسیقی داشته است. بازسازی مقامها و گوشه‌های فراموش شده‌ی آواز کردی و نواختن ملودیهای کردی روی 7 دستگاه موسیقی در سه سی دی اخیر منتشر شده از او تحت حمایت کانوان پرورشی فکری کودکان و نوجوانان دلیلی شد تا برای آشنایی بیشتر با این هنرمند بزرگ و بحثی پیرامون موسیقی کردی، مصاحبه‌ای را با او ترتیب دهیم که از نظر شما می‌گذرد.

در آغاز از آثار منتشر شده و کنسرتها و اجراهایی که تا به حال داشته‌اید بگویید؟

آثاری که به صورت رسمی و شرکتی تا به حال از من به بازار آمده، یکی آلبوم «ژوان» به سرپرستی استاد سعید فرج پوری بوده و دیگری آخرین کارهایم با نام «دیوان» است. ولی به صورت غیر رسمی کاری که نام گروسی‌اش «ریوار» بود و  خودمان نام هانیس را بر آن گذاشتیم و «پائیزه هوار» در قالب سی‌دی و کاست به بازار آمده است. به غیر از آنها پراکنده در جاهایی که به شکل محفلی آواز خوانده‌ام مردم ضبط کرده‌اند و دست به دست میان مردم پخش شده است. جدای از آثار منتشر شده حدود 120 نوار با شاعر گرانقدر آقای اقبال محمدی به شکل آرشیو کاروان شعر و گورانی ضبط کرده‌ایم که جزو کارهایی بوده که شاید 3 تا 4 سال مداوم مشغول آن بوده‌ام و کاری نیست که در این مقطع پخش شود. انشاالله در آینده برای آنها برنامه‌ریزی شده و پخش می‌شوند.

در کنار آنها در شهرهای مختلف ایران و مناطق کردنشین کنسرتهای متعددی داشته‌ام. آخرین کنسرت، پاییز گذشته در کشور فرانسه برگزار شد که با گروه موسیقی کوبان در بزرگداشت حافظ در شهر پاریس برگزار کردیم. هنچنین در اکثر نمایشگاه‌های استادان «هانیبال الخاص، هادی ضیاء الدینی و خانم ترانه صادقیان» اجرا داشته‌ام که آخرین آنها برنامه‌ای هنری در چابهار با اساتید نقاشی و مجسمه‌سازی کردستان بود که در میان بلوچها حدود 10 روز برنامه اجرا کردیم و نوعی تبادل فرهنگی بین کردها و بلوچها بود.

در میان خوانندگان و نوازندگان کرد چه کسانی بیشترین تأثیر را برای شما داشته‌اند و برای آهنگها و ملودیهایی که ساخته‌اید آیا از کسی تأثیر گرفته‌اید؟

هنرمند سعدالله نصیری و اثر جدید او «دیوان»

اشاره: سعدالله نصیری سال 1355 روستای هانیس سنندج است. از دوران کودکی به صورت حسی تحت تأثیر صدای خوش پدرش موسیقی را با ساز دف شروع کرد. به صورت علمی موسیقی را از سن 12 سالگی با ساز دیوان شروع کرده و در حال حاضر از نوازندگان حرفه‌ای این ساز در سطح کشور به شمار می‌آید. لحن دلنواز او و اشعار پرمعنا همراه با صدای زیبای دیوانش باعث جذب مخاطبان زیادی به آهنگهایش شده است. کسب جوایز متعدد به خاطر ساخت موسیقی متن برای ساخت موسیقی نمایش«دختر آفتاب» در سال 1370 در جشنواره‌ی منطقه‌ای شیراز و نمایش «مهیاره» به کارگردانی صابر دلبینا در جشنواره گلریزان جوانان ایران، ساخت موسیقی بیش از 40 نمایش تا سال 1380، ساخت موسیقی آوازی فیلم «چریکه‌ی هورام» به کارگردانی فرهاد مهران‌فر، ساخت موسیقی متن فیلم «چریکه‌ی زنبیل فروش» به کارگردانی دکتر قطب‌الدین صادقی، دریافت جایزه‌ی ویژه در سه رشته‌ی آواز، دیوان و دف در اولین و دومین فستیوال موسیقی کردی و همچنین برگزاری کنسرتهای بزرگ داخلی و خارجی تنها گوشه‌ای از فعالتها و موفقیقتهایی است که سعدالله نصیری در عرصه‌ی موسیقی داشته است. بازسازی مقامها و گوشه‌های فراموش شده‌ی آواز کردی و نواختن ملودیهای کردی روی 7 دستگاه موسیقی در سه سی دی اخیر منتشر شده از او تحت حمایت کانوان پرورشی فکری کودکان و نوجوانان دلیلی شد تا برای آشنایی بیشتر با این هنرمند بزرگ و بحثی پیرامون موسیقی کردی، مصاحبه‌ای را با او ترتیب دهیم که از نظر شما می‌گذرد.

در آغاز از آثار منتشر شده و کنسرتها و اجراهایی که تا به حال داشته‌اید بگویید؟

آثاری که به صورت رسمی و شرکتی تا به حال از من به بازار آمده، یکی آلبوم «ژوان» به سرپرستی استاد سعید فرج پوری بوده و دیگری آخرین کارهایم با نام «دیوان» است. ولی به صورت غیر رسمی کاری که نام گروسی‌اش «ریوار» بود و  خودمان نام هانیس را بر آن گذاشتیم و «پائیزه هوار» در قالب سی‌دی و کاست به بازار آمده است. به غیر از آنها پراکنده در جاهایی که به شکل محفلی آواز خوانده‌ام مردم ضبط کرده‌اند و دست به دست میان مردم پخش شده است. جدای از آثار منتشر شده حدود 120 نوار با شاعر گرانقدر آقای اقبال محمدی به شکل آرشیو کاروان شعر و گورانی ضبط کرده‌ایم که جزو کارهایی بوده که شاید 3 تا 4 سال مداوم مشغول آن بوده‌ام و کاری نیست که در این مقطع پخش شود. انشاالله در آینده برای آنها برنامه‌ریزی شده و پخش می‌شوند.

در کنار آنها در شهرهای مختلف ایران و مناطق کردنشین کنسرتهای متعددی داشته‌ام. آخرین کنسرت، پاییز گذشته در کشور فرانسه برگزار شد که با گروه موسیقی کوبان در بزرگداشت حافظ در شهر پاریس برگزار کردیم. هنچنین در اکثر نمایشگاه‌های استادان «هانیبال الخاص، هادی ضیاء الدینی و خانم ترانه صادقیان» اجرا داشته‌ام که آخرین آنها برنامه‌ای هنری در چابهار با اساتید نقاشی و مجسمه‌سازی کردستان بود که در میان بلوچها حدود 10 روز برنامه اجرا کردیم و نوعی تبادل فرهنگی بین کردها و بلوچها بود.

در میان خوانندگان و نوازندگان کرد چه کسانی بیشترین تأثیر را برای شما داشته‌اند و برای آهنگها و ملودیهایی که ساخته‌اید آیا از کسی تأثیر گرفته‌اید؟

اینکه تأثیر مستقیم به شکل تأثیر در سبک آواز و موسیقی از خواننده یا نوازده‌ای گرفته باشم مطلقاً نبوده، اما در مورد تأثیرپذیری به شکل گوش دادن و علاقه‌ی شخصی می‌توانم بگویم که هر خواننده‌ای حتی از دورترین روستائی اگر مطلبی خوانده باشد، من گوش داده‌ام. ولی علاقه‌ی شخصی خودم در میان خوانندگان کرد به سید علی اصغر کردستانی، حسن زیرک، ناصر رزازی، طاهر تو فیق، عارف جزراوی، سیوه و بسیاری از کارهای محمد ماملی بوده است که هرگاه حوصله‌ام سر برود و بخواهم گوش دهم سید علی اصغر و حسن زیرک در اولویتند. در میان نوازندگان کسانی که علاقه‌ی زیادی به نحوه‌ی کارو ساز زدنشان داشته‌ام، در ساز دیوان اسماعیل کردستانی بوده که متأسفانه سواد علمی نداشت ولی می‌توانم بگویم که خوش‌ترین صدایی است که تا به حال شنیده‌ام. و در نواختن ساز کمانچه استاد سعید فرج‌پوری و ویولون استاد مرحوم میرزاده بوده است.

چه ارتباطی بین موسیقی کردی و زندگی مردم کردستان وجود دارد؟

می‌توان گفت اساساً زندگی مردم کرد با موسیقی عجین است. یعنی ما از شادی تا شیون‌مان با موسیقی همراه بوده است. از «بالوره» کردن بچه که مادر برای بچه‌اش آواز می‌خوانده تا وقتی مره‌ای را سر زیارت برده‌اند که هواهائی مثل «چمری» را می‌خواندند. حتی ما نوعی موسقی به نام «به‌رته‌ونانه‌»داریم که وقتی زنان ما قالی می‌بافتند این آوازها را می‌خوانند. وقتی کشاورزان درو می‌کردند نوعی آواز مخصوص داشتند. مطلقاً زندگی ما ملت کرد بدون موسیقی نچرخیده است. برای شادی‌هایمانف عبادت‌هایمان و برای لحظه به لحظه زندگی‌مان موسیقی مخصوص داشته‌ایم و به جرأت می‌توان گفت موسیقی جدا از زندگی ما نبوده و نخواهد بود.

ساز دیوان، ساز تخصصی شماست. چه چیزی باعث شده که این ساز را انتخاب کنید؟

اصلی‌ترین دلیل انتخاب را می‌توان ذوق دانست. مسئله‌ای که جدا از ذوق است و خیلی برایم مهم بد، این بود که ساز، سازی بود که همان طوری که در معرفی آن در آثار جدید اشاره کردم، ریشه‌‌اش کردی بوده و بعد در مناطق کردنشین بوده است. بهترین ساز جوابگوی مقامها و ملودیهای کردی است. به دلیل این که هم جواب احساسات من را می‌داد و هم سازی بود که در واقع مهجور شده و حتی مورد بی‌مهری افرادی قرار گرفته بود، به آن علاقه پیدا کردم، به چند شیوه این ساز نواخته می‌شود. شیوه‌ای که من اجرا می‌کنم، سعی می‌کنم شیوه‌ای نزدیک به اصل و ریشه‌ی خودش باشد. خیلی از افراد سعی دارند بدون توجه با حس ساز با حرکات آکروباتیک و سرعت روی آن کار کنند و اینکه لحنی ترکی داشته باشد، یعنی از ریشه‌ی خود آن را دور کنند. من سعی کرده‌ام نوع نواختن آن را که در این مجموعه جدیدم استفاده کرده‌ام، به ریشه‌ی اصلی خودش که کردی است برگردانم.

به نظر شما چرا ساختاری علمی و مدون برای موسیقی کردی وجود ندارد و عمده‌ی ردیفها و ملودیهای کردی در زیر مجموعه‌ی موسیقی ایرانی قرار می‌گیرند؟

البته نمی‌توانیم بگوییم موسیقی ما زیر مجموعه موسیقی ایرانی است، اینکه به صورت آکادمیک و جامع موسیقی کردی جمع‌آوری نشده، دلایل زیادی وجود دارد. دلایل سیاسی، اجتماعی و دلیل فقر مالی هنرمندان کرد بوده که ما هنرمندی که در آسایش و آرامش دقیق باشد نداشته‌ایم. اگر زندگی‌نامه‌ی هنرمندان ما را نگاه کنی، همواره در آوارگی و دربه‌دری و بی‌خانمانی بوده‌اند و مشکلات اقتصادی به همه‌ی آنها لطمه زده است. هیچ وقت ما هنرمندی نداشته‌ایم که به صورت پیوسته 10 سال بتواند بنشیند و در مورد یک مطلب تحقیق کند. حتماً بحرانی برایش تراشیده‌اند و از مسیر خارج شده است. الان اگر چیزی باقی مانده است. می‌توانم بگویم هنرمندان کرد به معنی واقعی کلمه سرسخت‌ترین هنرمندانی بوده‌اند که توانسته‌اند مسیر واقعی خود را حفظ کنند. زندگی کسی مثل حسن زیرک را بررسی می‌کنی، اگر مشکلات حسن زیرک را به هر انسان قوی دیگری می‌دادی از پا در می‌آمد. هیچ که نمی‌توانست آواز بخواند، حرف زدن عادی هم برایش سخت بود. مشکلات کسی مثل سید علی اصغر کردستانی که در زمان خودش در میان جامعه‌ای سنتی بود که چقدر به خاطر آوازهایش تحقیر شده است. شالوده‌ی موسیقی کردی واقعاً مدیون سید علی اصغر است. اولین خواننده‌ی کرد در دنیا که کارش ضبط شده سید علی اصغر کردستانی بوده که پایه‌ای را گذاشت که زیباترین پایه و اساس برای موسیقی کردی بود.

از سه سی‌دی که اخیراً از شما به بازار آمده صحبت کنید.

در مناطق کردستان، به خاطر وسعت لهجه‌هایش تا به حال نشده که موسیقی جامعی را از کردستان به مخاطب نشان دهیم. به این دلیل آثار ارائه شده، همیشه به صورت پراکنده بوده است. در این مجموعه من با بضاعت کم خودم سعی کرده‌ام شمه‌ای کوچک از موسیقی کردی را نشان دهم که وقتی کسی این نوارها را گوش می‌دهد، هم موسیقی منطقه‌ای بادینان را داشته باشد، هم آوازهای هورامی را بشنود، هم از مناطق سنندج، کلهر و اینگونه مناطق داشته باشد وهم قسمتی از موسیقی خانقائی که یکی از آوازهایی که من استفاده کرده‌ام، پیر شالیار است. پیر شالیار، سالهاست که برای آن مراسم برگزرا می‌کنند ولی نمی‌دانند چه مقامی در آنجا خوانده شده است؟ چه آوازی است؟ ولی من ریشه‌اش را پیدا کرده‌ام، با تغییراتی جزیی که آن را پیردالاهوی کرمانشاه ارتباط داده و بازسازی کرده‌ام. و مهم‌تر این است که دو سه مقام و گوشه در کردی مثل مقام «هه‌را » و مقام «سوز» فراموش شده‌اند که من اینها ار بازسازی کرده و خوانده‌ام تا در ذهن جوانان و نسلهای آینده بماند.

چون واقعیت این است که خیلی از موزیسین‌های کردی ما از این گوشه‌ها و ردیفهای کردی بی‌خبر بوده‌اند. من مجموعه‌ای جامع که قسمتی از آن موسیقی سازی است را ارائه داده‌ام. معتقدم که 7 دستگاه موسقی از آن قومیتی خاص نیست. این 7 دستگاه متعلق به خاورمیانه است. از این 7 دستگاه موسیقی افغانستان، کردستان، ترکستان، عربستان و دیگر مناطق وجود داشته و حدود 120 سالی است که در ایران برایش ردیف تعریف کرده و نام گذاری کرده‌اند. در صورتی که اینها در بین تمام ملتها وجود دارند. یکسری از ردیفها و گوشه‌ها وجود دارند که در این 7 دستگاه جا نگرفته‌اند. یعنی تا به حال نشده که به صورت رسمی قرار داده شوند. من در یکی از سی‌دی‌ها که ساز خالی است، از هر دستگاهی یا آوازی یک ملودی مشهور کردی را به صورت بی‌کلام اجرا کرده‌ام تا ثابت شود که این هفت دستگاه متعلق به ما نیز بوده است و منحصر کم داریم. این کار به نوعی نوآوری است.

جایگاه موسیقی کردی و بالاخص موسیقی فولکلور کردی را در ایران و جهان چگونه می‌بینید؟

به نظر من اینکه عده‌ای تعصب دارند و می‌گویند که موسیقی کردی در دنیا بی‌نظیر است، اشتباه است. هر می‌سیقی‌ای در دنیا جایگاه خاص خودش را دارد. اگر به فولکلور آفریقایی‌ها دقت کنیم به حدی غنی هستند که آدم متحیر می‌شود.

به موسیقی مناطق دیگر هم همین طور. ولی خوب یک وجه تمایز که من احساس کرده‌ام وجود دارد و موسیقی کردی را در دنیا مطرح کرده، تنوع ملودی است. یعنی می‌توانم بگویم، تنوع و وفور ملودی موسیقی کردی در ایران سرآمد تمام ملیتها و قومیتهای دیگر است. تعدادی از موزیسینهای مطرح در ایران کردند و این خود ثابت می‌ند که موسیقی کردی موسیقی غنی‌ای است و جایگاه والایی در ایران دارد.

این را هم می‌توان گفت که به دلیل وجود هنرمندانی مثل شوان‌پرور، دلشاد سعید، فرج پوری، کامکارها و ... مرزهای موسیقی در دنیا برای موسیقی کردی شکسته شده و دارد مطرح می‌شود.

وضعیت موسیقی را در حال حاضر در کردستان چگونه می‌بینید؟

اینکه چگونه باید باشد و واقعیات حاضر شلوغی زیاد است و خوانندگان و نوازندگان زیادی دارم ولی در این برهه اسطوره موسیقی ما کم است. نه این که اسطوره نداشته باشیم، داریم ولی شخصیتهایی که بتوانند در سطوح بالا ظاهر شوند، در کردستان کم هستند.

موسیقی کردی الان از آن روالی که باید در مسیر درست حرکت کند، دارد منحرف می‌شود. ما حتی می‌بینیم قشر جوان از موسیقی‌ای استفاده می‌کنند که ربطی به آنها ندارد.

من مخالف نوگرایی نیستم. هر ملت باید از هر نوع موسیقی استفاده کند. ولی خدای ناکرده اگر ریشه فراموش شود، انسان پا در هواست، مدتی لذت می‌بردو ....

در داخل این شهر جوانانی هستند که نمی‌دانم، آدم نمی‌تواند قضاوت کند، مشکلات زیادی دارند ولی متسعدند.

اگر شرایط برایشان فراهم شود، آنها هم می‌توانند در سطح دنیا مطرح شوند. ولی متأسفانه آنها هم مثل بسیاری از هنرمندان دیگر دچار دغدغه‌های مالی و اقتصادی و مشکلات روانی هستند.

منبع: دوهفته‌نامه‌ی هاوار





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 10 آبان 1396 05:30 ب.ظ
من حتی نمی فهمم چطور به اینجا رسیدم، با این حال من
فکر کردید این ارسال را خوب انجام داد. من نمی فهمم که چه کسی ممکن است باشد
مطمئنا شما در این رویداد به یک وبلاگ نویس شناخته شده می روید
شما قبلا نیستید به سلامتی!
دوشنبه 1 آبان 1396 09:15 ب.ظ
ممنون از سایت خوبتون
شنبه 1 مهر 1396 05:57 ب.ظ
I am regular visitor, how are you everybody? This paragraph posted at this website is actually nice.
چهارشنبه 22 شهریور 1396 11:24 ق.ظ
My programmer is trying to convince me to move to .net from PHP.
I have always disliked the idea because of the costs. But he's tryiong none the less.
I've been using WordPress on various websites for about a year and am concerned about switching
to another platform. I have heard fantastic things about blogengine.net.
Is there a way I can transfer all my wordpress posts into it?

Any kind of help would be greatly appreciated!
سه شنبه 17 مرداد 1396 01:54 ب.ظ
Thanks on your marvelous posting! I quite enjoyed reading it, you may be a great author.

I will remember to bookmark your blog and will eventually come
back someday. I want to encourage you to continue your great job, have
a nice morning!
یکشنبه 15 مرداد 1396 02:34 ب.ظ
Today, I went to the beach with my kids. I found a sea shell and gave it to my 4 year old daughter and said "You can hear the ocean if you put this to your ear."
She placed the shell to her ear and screamed.
There was a hermit crab inside and it pinched her ear. She never wants to go back!

LoL I know this is totally off topic but I had to tell someone!
یکشنبه 8 مرداد 1396 01:32 ق.ظ
Your style is so unique in comparison to other people I
have read stuff from. Thanks for posting when you have the opportunity, Guess I'll just bookmark this page.
چهارشنبه 4 مرداد 1396 08:06 ب.ظ
Great goods from you, man. I have understand your stuff previous
to and you're just too excellent. I actually like what you've acquired here, really
like what you are stating and the way in which you say it. You make
it enjoyable and you still care for to keep it smart.
I can't wait to read far more from you. This is really a terrific web site.
یکشنبه 4 تیر 1396 10:11 ب.ظ
core از خود نوشتن در حالی که صدایی مناسب ابتدا آیا نه حل
و فصل بسیار خوب با من پس از برخی از زمان.
جایی درون پاراگراف شما قادر به من مؤمن متاسفانه فقط برای بسیار در حالی که کوتاه.

من با این حال کردم مشکل خود را با فراز در مفروضات و یک ممکن است را خوب به کمک پر همه کسانی معافیت.
که شما در واقع که می توانید انجام من را قطعا بود تحت
تاثیر قرار داد.
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 02:35 ق.ظ
You can certainly see your expertise within the work you write.
The arena hopes for even more passionate writers like
you who are not afraid to mention how they believe.
At all times go after your heart.
سه شنبه 22 فروردین 1396 02:03 ب.ظ
Hello very cool blog!! Man .. Excellent .. Wonderful ..

I'll bookmark your web site and take the feeds also? I'm glad to search
out a lot of useful info here in the submit, we need develop extra techniques in this regard,
thanks for sharing. . . . . .
یکشنبه 4 اسفند 1392 03:29 ب.ظ
سلام فره حه ز مه کرو به کاره کانتان ئنشاالله دلو کارتان خوایی بونه
یکشنبه 4 اسفند 1392 03:00 ب.ظ
کارتون عالیه
پنجشنبه 5 اردیبهشت 1392 01:01 ق.ظ
سلاو زور سوپاس بو كاك سه عدولاوبه ریو به رانی ئه م سایته
جمعه 4 اسفند 1391 12:59 ب.ظ
سلاو ده س خوش جوان بوو.
بژیت به شادی.
دوشنبه 11 دی 1391 12:39 ب.ظ
واقعآ کارتون حرف نداره
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :